بخش اول

نگاهی به صنعت قند و شکر در جهان

در سال 1803 اولین کارخانه قند چغندری در شهر کونرن (Conern) شروع به کارکرد و در سال 1811 بنژامین دلسرت (Benjamin Delessert) اولین کله قند اروپا را در کارگاه خودش در پارسي ساخت و به ناپلئون هدیه کرد با حمایت ناپلئون این صنعت در فرانسه پا گرفت و در سال 1830 تعداد کارخانه های قند سازی در فرانسه بالغ به یکصد کارخانه شد که مجموعا 2600 تن شکر در سال تولید می کردند.

امروز در جهان تمایل بیشتری به استفاده از کارخانجات تولید قند از نیشکر می باشد که یکی از دلایل مهم آن استفاده بهینه از تفاله نیشکر می باشد.

این محصول جایگزین مناسبی به جای سوخت فسیلی در تولید برق و یا استفاده در کارخانه های کاغذ سازی به عنوان ماده اولیه می باشد.

صنعت قند و شکر در ایران

صنعت قند و شکر در ایران از قدمت نسبتا زیادی در حدود هفتاد و سه سال برخوردار است و شروع آن از سال 1311 (م1932) می باشد.

بیشتر کارخانه های تولید قند در ایران چغندری هستند بطوریکه از 39 کارخانه موجود در کشور تعداد 34 عدد آن چغندری است در طی سی سال گذشته تولید قند و شکر در کارخانجات کشور تقریبا ثابت بوده اما عیار آن کاهش یافته است. برای جبران آن مصرف انرژی افزایش یافته که این مسئله به نوبه خود حائز اهمیت می باشد.

همانطور که قبلا اشاره شده تولید قند و شکر در ایران بیشتر از طریق چغندر انجام می شود. اما درطی گذشت زمانی در حدود سی سال با آنکه تعداد کارخانه های تولیدی افزایش چشم گیری نداشته اند اما به نسبت در بخش نیشکری بیشتر سرمایه گذاری شده است.

مسئله مهم و حائز اهمیت افزایش میزان مصرف انرژی در کارخانه های قند می باشد که علت عمده آن قدیمی بودن این صنعت و مستهلک شدن تجهیزات آن می باشد.

بر همین اساس انجام نوسازی در جهت به روز کردن سیستم ها در کاهش این امر بسیار موثر به نظر می رسد.